Kondisjonalis

blir uttrykt med verbendelsen -us:

• mi kredus – eg ville tro
• Se mi estus sana, mi estus tre feliĉa. – Viss eg var frisk, ville eg vere svært lukkeleg.

💡 Hugsetips: Tids- og modusendingane har faste vokalar: -is fortid, -as notid, -os framtid, -us kondisjonalis.

⚠️ Åtvaring: Nynorsk brukar ofte "ville" som eit ekstra ord. Esperanto brukar endinga -us på selve verbet.

Kvazaŭ

blir brukt som ein konjunksjon, vanlegvis etterfulgt av kondisjonalis:

• Vi sidas tie kvazaŭ vi estus riĉulo. – Du sit der som om du var rik.

Den kan også blir brukt ufullstendig:

• Vi sidas tie kvazaŭ riĉulo. – Du sit der som ein rik person.

💡 Hugsetips: kvazaŭ tyder "som om". Etter ein hel setning passer -us ofte godt: kvazaŭ vi estus...

Suffikset -ad

blir brukt til å gjere ein verbal handling om til eit substantiv:

• kanti – å synge
  • kantado – sang, det å synge
• suferi – å lide
  • suferado – lidelse

💡 Hugsetips: -ad gjer handlingen til eit forløp:

• kanti (synge) → kantado (det å synge)
• rigardi (sjå) → rigardadi (bli ved med å sjå)

Det uttrykker også ein forlenget eller gjentatt handling:

• rigardi – å sjå
  • rigardadi – å bli ved med å sjå, å stirre
• demandi – å stille eit spørsmål
  • demandadi – å bli ved med å stille spørsmål
• informi – å informere
  • informado – informasjon

Suffikset -ar

viser ein samling av objekter sett som ein helhet:

• arbo – eit tre
  • arbaro – ein skog
• vagono – ein vogn
  • vagonaro – eit tog
• vorto – eit ord
  • vortaro – ein ordbok

💡 Hugsetips: -ar samlar mange enkeltting til ein heilskap:

• arbo (tre) → arbaro (skog)
• vorto (ord) → vortaro (ordbok)

Suffikset -um

er eit jokersuffiks utan forhåndsdefinert betydning:

• plena – full
  • plenumi – å oppfylle, å utføre
• proksima – nær
  • proksimume – cirka
• suno – sol
  • sunumi – å sole seg
• malvarma – kald
  • malvarmumo – forkjølelse

⚠️ Åtvaring: -um må læres ord for ord. Det er nyttig, men tydinga kan ikkje alltid regnes ut slik som med -ej eller -ar.