Túmọ̀ kí o sì dáhùn
Hodiaŭ mia patrino estis tre maltrankvila. Mi venis el la lernejo kaj raportis al ŝi, ke mi ricevis malbonan noton. Ŝi diris: "Knabaĉo, vi devas pli multe laborigi vian kapon. Kiom da malbonaj notoj vi havas?.
– Iru en vian ĉambron kaj lernu! – ŝi diris.
Mi sidis en mia ĉambro, sed mi povis nek lerni nek legi. Miaj pensoj estis ĉe ludo kun miaj amikoj kaj ĉe sporto.
Mi diris al mi mem: Ĉu mi estas tiom malsaĝa, kvankam mi lernis multe?
Tiam la patrino eniris en la ĉambron kaj aŭdis miajn vortojn. Ŝi tuj respondis:
– Ne, mia kara, vi ne estas malsaĝa. La problemo estas, ke vi devas lerni multe pli. Tiam vi ne havos nur malbonajn notojn.
Ankaŭ nun mi ne havas ilin. Mi havas bonan noton pri muziko – mi diris.
La patrino subite ekridis. Tio denove plibeligis mian tagon. Sed la problemo tamen restis.
O tún lè kọ àwọn lẹ́tà Esperanto báyìí: cx, gx, hx, jx, sx àti ux.