Ɖe egɔme eye nàɖo ŋu
Marko havas amikinon. Ŝia nomo estas Ana. Ŝi estas juna kaj bela. Ana kaj Marko estas geamikoj.
Ana venis al la hejmo de Marko.
– Saluton Marko. Kion vi faras?
– Saluton. Mi legis, sed nun mi volas paroli kun vi.
– Jes, mi havas. Mi ŝatas legi nur bonajn librojn. Ĉu vi volas trinki kafon?
– Jes. Ĉu viaj gepatroj kaj gefratoj estas en via hejmo?
– Ne. Jen la kafo, ĝi estas ankoraŭ varma. Mi nun kuiris ĝin.
– Dankon. Mi povas trinki ankaŭ malvarman kafon.
Marko rigardis la belajn okulojn de Ana. Mi vidas, ke li amas ŝin.
Na Esperanto ƒe ŋɔŋlɔdzesiwo, àte ŋu aŋlɔ cx, gx, hx, jx, sx kple ux hã.