Túmọ̀ kí o sì dáhùn
Marko havas amikinon. Ŝia nomo estas Ana. Ŝi estas juna kaj bela. Ana kaj Marko estas geamikoj.
Ana venis al la hejmo de Marko.
– Saluton Marko. Kion vi faras?
– Saluton. Mi legis, sed nun mi volas paroli kun vi.
– Jes, mi havas. Mi ŝatas legi nur bonajn librojn. Ĉu vi volas trinki kafon?
– Jes. Ĉu viaj gepatroj kaj gefratoj estas en via hejmo?
– Ne. Jen la kafo, ĝi estas ankoraŭ varma. Mi nun kuiris ĝin.
– Dankon. Mi povas trinki ankaŭ malvarman kafon.
Marko rigardis la belajn okulojn de Ana. Mi vidas, ke li amas ŝin.
O tún lè kọ àwọn lẹ́tà Esperanto báyìí: cx, gx, hx, jx, sx àti ux.